Mijn vader
probeert zich verstaanbaar te maken door het lawaai heen. Ondertussen
houdt hij een oogje op de 'grote' kleinkinderen die af en toe stenen in
de vijver gooien.
Wij smikkelen
van de taart en Lieke glundert omdat zij drie dropjes kreeg in plaats
van taart. Zij houdt niet zo van taart en gebak en wel heel veel van snoepjes.
Fenna kijkt boos. Zij kreeg lekkere taart en wil ook snoepjes. Maar dat
mocht niet van haar ouders. Lieke laat de mooie gekleurde dropjes nogmaals
aan Fenna zien, die inmiddels uit boosheid de taart weigert te eten. Gelukkig
slaat haar stemming weer snel om. Ze laat vol trots zien dat ze nu ook
op de tractor kan rijden door zelf te trappen, wat haar de vorige keer
nog niet lukte.
We bekijken
de vakantiefoto's. Het was heerlijk! Vooral ook omdat we steeds mooi weer
hadden. We waren op een boerderij met heel veel verschillende beesten,
op Texel met een vriendinnetje en met een boot op de Wadden. De foto met
de moddervoeten na het lopen op het wad is het mooist, slapen op een boot
was het spannendst en Bruno was de allerliefste hond van de hele wereld.
Vergeten is Axel, de dove zwarte labrador-kruising die vorig jaar onze
vakantie kleur gaf. Gelukkig weet hij het niet. Wellicht waren er dit
jaar andere kinderen op de camping die hem de allerliefste van de hele
wereld vonden.
De kinderen
mogen nog even in het grote bad bij oma en opa. Ondertussen krijgt Ditte
een voeding. Aan het eind van de dag zitten we allemaal voldaan en schoon
weer in de auto. Die avond zouden er niet veel mensen komen. Toch zijn
we er zeker van dat de nieuwe theepot ('theepont' volgens Fenna) en de
mok met de afdruk van onze kinders uitgebreid wordt geshowd.
Monique
|
