In bijna alle culturen wordt de band tussen man en vrouw (en soms tussen man en man of vrouw en vrouw) met een plechtigheid bezegeld. Voor een geestelijke, een ambtenaar, de familie of alleen voor elkaar. Elke cultuur heeft zo zijn eigen tradities en gewoontes. Welke dit zijn, leest u hier. Trouwen in.. Spanje


Als u wel eens op vakantie bent geweest in Spanje, dan weet u dat de Spaanse dagindeling er heel anders uitziet dan die van ons. Geregisseerd door het klimaat en door een andere levensopvatting. Een oude bekende van de VanHarte-redactie, Vera, woont in Madrid. Uit haar verhaal blijkt dat ook de indeling van een Spaanse trouwdag sterk van een Nederlandse afwijkt.

 

De Ceremonie

Als Spaanse gelovige trouw je in de kerk en daarmee ben je ook officieel voor de wet getrouwd. Als je niet in de kerk wilt trouwen, dan trouw je voor de rechtbank.

 

De Gasten

Je nodigt in Spanje bijna IEDEREEN uit voor je bruiloft: van je complete familie, vrienden en kennissen tot de buren, baas, collega’s en ouders van vrienden. Zowel voor de officiële ceremonie als voor het eten erna. Het is dus volkomen normaal met 100 mensen aan de ronde tafels aan te schuiven voor een van tevoren afgesproken menu. Dat menu bevat altijd wat ‘picar’, zoals gamba’s en calamares bijvoorbeeld. Daarnaast een voorgerecht, een hoofdgerecht (meestal een goed stuk vlees) en natuurlijk de bruidstaart. Als dessert.

 

De Bruidstaart

Het aansnijden van de taart is een waar spektakel. Daar wordt een zwaard voor uit de kast gehaald. Hiermee snijden bruid en bruidegom samen de bruidstaart van drie verdiepingen aan. De taart is versierd met brandende sterretjes en de zaal is verduisterd. Op de achtergrond klinkt roffelmuziek. Waarschijnlijk is het afhankelijk van het restaurant, maar ik heb meegemaakt, dat slechts 1 taart van de 3 verdiepingen echt was (zonder dat het bruidspaar dit wist!). Zij begonnen dus vrolijk de volgende taart in stukken te verdelen, maar helaas….. Na het dessert is er koffie met een flinke bel van het een of ander sterks.

 

De Borrel

Hier begint de bijeenkomst een stuk minder officieel te worden. De vriendinnen (meestal van de vrijgezellenavond) gaan naar de bruid en ontfutselen haar haar kanten kousenband. Deze wordt in een heleboel stukjes geknipt en op een dienblad gelegd. Een paar vriendinnen gaan hiermee het hele gezelschap rond en alle dames kunnen een stukje kousenband van de bruid ‘kopen’. De heren doen hetzelfde met de stropdas van de bruidegom, maar dan voor de mannelijke bezoekers. Na zo’n feestmaal en de hilariteit rondom de verkoop van kousenband en stropdas, zit de drank en stemming er goed in. Uit een paar luidsprekers van het restaurant schalt dansmuziek. De vogeltjesdans en de macarena ontbreken niet. Het bruidsboeket wordt naar de vrijgezelle dames geworpen en om een uur of 18.00 of 19.00 uur gaat iedereen naar huis.

 

Siësta

Het is tijd voor de bruidssiësta. Van oudsher vindt tijdens deze siësta de eerste huwelijksgemeenschap tussen bruid en bruidegom plaats. Net zoals onze huwelijksnacht dus. De tijden in Spanje zijn ook veranderd: dit geldt alleen nog voor echt traditionele huwelijken.

 

Het Vervolg

‘s Avonds om een uur of elf heeft het bruidspaar in een discotheek afgesproken met de mensen waar ze het meest mee omgaan. De discotheek kan alleen voor het bruidspaar zijn afgehuurd, maar er kan ook in een grotere discotheek worden afgesproken. In dat geval tref je er dus verschillende bruidsparen met hun vrienden aan. En dan lekker swingen tot in de vroege morgen.

 

Andere gewoonten

 

  • Recepties, stukjes of originele cadeautjes heb ik hier nog nooit meegemaakt.
  • Ik heb nog nooit een gastenboek getekend.
  • Als cadeautje geef je meestal geld. Vaak houden de gevers rekening met de kosten van het eten en geven daarbovenop nog wat extra’s. Het is vrij normaal om bijvoorbeeld circa 50-60 euro te geven aan een collega die gaat trouwen.
  • Bedankkaartjes heb ik zelf nog nooit ontvangen.
  •  

    Redactie: Bedankt Vera, voor je bijdrage.

     

     

    Trouwen in.. Saudi Arabië

    Hester woont al tien jaar in Saudi Arabië, en zij vertelt:”….Hier dan iets over het huwelijksfeest in Arabië. Wanneer een man en een vrouw in het huwelijk treden, dan vieren zij het feest gescheiden. Er zijn dan bijvoorbeeld twee gescheiden tenten, één voor de vrouwen en de andere voor de mannen. Er is ontzettend veel eten en taart en het hele dorp wordt uitgenodigd. De vrouwen hebben hun mooiste kleding aan en dragen al hun goud en sieraden. Er wordt veel gedanst, de stijl is te vergelijken met het buikdansen. Het is de gewoonte in Arabië om met je handen te eten, je ziet dan ook nergens bestek. Aan het einde van het trouwfeest gaat de vader van de bruid naar de tent om haar naar de bruidegom te brengen. Het feest gaat dan gewoon door, maar geen van de gasten is getuige van de huwelijksinzegening. Alleen de leden van de familie zijn daarbij aanwezig.” 

     

     

    Trouwen in…… Oostenrijk/Zillertal

     

    Melanie: “Ik woon sinds acht jaar in Oostenrijk en ga dit jaar zelf hier trouwen. Ook hier zijn er enkele gewoontes en tradities die nogal van de Nederlandse afwijken.

     

    De trouwdag

     

    De indeling van de dag loopt normaal gesproken als volgt:

     

  • Het bruidspaar trouwt in het gemeentehuis in het bijzijn van de naaste familie, getuigen en/of vrienden.
  • Daarna vindt de kerkelijke inzegening plaats (wanneer men voor de kerk wil trouwen). Alle gasten wachten het bruidspaar op. Wanneer het bruidspaar de kerk betreedt, volgen de andere gasten pas.
  • Foto’s worden na de kerkelijke inzegening of voor de plechtigheid in het gemeentehuis gemaakt. Dat is afhankelijk van wat het bruidspaar zelf wil.
  • Wanneer de mis voorbij is en het bruidspaar de kerk uit komt, wordt het door collega’s opgewacht die komen ‘osparn’. Zij versperren het bruidspaar de weg met een touw/slinger waaraan kleine cadeautjes hangen. Ook hebben zij een flesje schnaps bij zich, waaruit het bruidspaar een slok neemt.
  • Hierna volgt ‘Kaffee mit Kuchen’. Dit is te vergelijken met een receptie in Nederland. Iedereen kan komen feliciteren, krijgt koffie of thee en taart. Vaak is dit niet de bruidstaart, maar gewoon een stuk taart.
  •  

    Geld ‘lenen’

     

    Rond 19:00 uur ontvangt het bruidspaar de gasten in het restaurant waar tevens het feest wordt gehouden. Iedereen die wordt uitgenodigd, eet mee. Je maakt hier geen verschil tussen dag- en avondgasten. Er wordt een welkomstdrankje ‘Champagne’ aangeboden. Meestal wordt er geld gevraagd. In dit geval spreekt men van een ‘Weisen-Hochzeit’. Dit komt voort uit een traditie van vroeger.

     

    Men ‘leent’ het bruidspaar in principe geld. Normaal is een bedrag van 120 euro per persoon. Als paar geef je meestal ca. 200 euro. Hierin zijn de kosten voor het eten, drinken, het meebetalen voor de band en de locatie plus het cadeau voor het bruidspaar verrekend. Soms wordt dit bedrag door een soort ceremoniemeester geteld en opgeschreven, zodat je precies weet van wie je wat hebt gekregen.

    Na het ‘Weisen’ gaat iedereen aan tafel. Vaak volgt er een drie- tot viergangenmenu. Het bruidspaar opent tijdens of na het eten het feest met een openingsdans. Traditiegetrouw is dit een Weense Wals.

     

    Nachtelijke snacks

  • Rond middernacht krijgen de gasten nog een Schnitzel met aardappelsalade geserveerd.
  • Om een uur of 03:00 of 04:00 wordt de bruidstaart aangesneden. De muziek houdt rond deze tijd vaak op. Dit hangt er natuurlijk ook weer vanaf wat het bruidspaar met de band heeft afgesproken. Het feest is dan afgelopen wanneer de laatste gasten naar huis gaan.
  •  

    Strooien

    Een typisch Zillertaals gebruik is ook het ‘strooien’ en de ‘bruid stelen’. Of dit in andere delen van Oostenrijk ook het geval is weet ik niet. Strooien wordt een dag voor de bruiloft gedaan. Er wordt stro vanaf het huis van de bruidegom naar zijn ex-vriendin gestuurd. Dit wordt stiekem en daarom vaak ‘s nachts gedaan. Betrapt de politie je, dan moet je namelijk zelf alles opruimen.

     

    De bruid stelen

    Tijdens het feest wordt de bruid door de getuige van de bruidegom ‘gestolen’. Dit gebeurt zodra ze haar bruidsboeket ergens laat liggen en dus niet meer in de hand heeft. Hij (het is eigenlijk altijd een man) neemt nog wat vrienden mee om te helpen. De bruid wordt meegenomen naar een café of bar niet al te ver van het feest vandaan. De getuige (meestal een vrouw) van de bruid gaat met vriendinnen de bruid zoeken.

     

    Wanneer ze de bruid hebben gevonden, betaalt zij al de drankjes die tot die tijd gedronken zijn. Vroeger kon het nogal een tijdje duren voordat de bruid werd gevonden werd. Tegenwoordig wordt vaak gezegd waarheen men gaat, zodat de getuige de bruid na uiterlijk een uur weer ophaalt en naar het feest terugbrengt.”