Niets is zo leerzaam als de praktijk, en VanHarte vindt dat iedereen mag profiteren van de ervaringen van andere bezoekers. Zo helpen we elkaar een handje! Op deze pagina vindt u daarom alle relevante praktijkverhalen die tot nu toe zijn ingezonden.

 

102 Dalmatiërs

Jos: “Wij wonen sinds een halfjaar in Hongkong en wilden voor onze dochter een onvergetelijk verjaardagsfeest organiseren. Wij hebben gekozen voor het thema ‘102 Dalmatiërs’. Dat is op het moment vrij populair, dus ideetjes genoeg.

 

Zwart-wit gevlekt
De uitnodiging maakten we zelf op de computer, met natuurlijk een plaatje van een dalmatiër. We hadden ook zelf een taart gemaakt met wit glazuur en rondom kleine dalmatiërs. Het huis hing vol met zwarte en witte ballonnen en zelfgemaakte zwart-witte slingers. De kinderen kregen drankjes in witte plastic bekertjes met zwarte stippen.

 

Knutselen en speuren
We hadden witte, goedkope T-shirts voorzien van een tekening van een dalmatiër. Deze mochten de kinderen zelf met zwarte textielstift afkleuren. Er was voor ieder kind een kleurplaat en we hadden een speurtocht uitgezet. Deze begon met een verhaal over twee dalmatiërs die hun schat hadden verborgen. Op de computer hadden we kleine hondjes gemaakt die we als bewegwijzering gebruikten.

 

Smikkelen
Bij MacDonalds hadden ze toevallig het Happy Meal van de Dalmatiërs, dus dat was boffen. Als afscheidscadeau was er voor alle kinderen een klein dalmatiërtrommeltje met dropjes, witte marshmallows en een klein plastic dalmatiërhondje.”

 

Wie o wie…

Marjolein: “Bij de zesde verjaardag van mijn zoon stond alles in het teken van muizen. Elke gast kreeg na binnenkomst een kaartje met daarop een stickertje van een muisje. Mijn zoon kreeg een stapeltje kaartjes met dezelfde uitgedeelde stickertjes. Hij omschreef wat het muisje op zijn kaartje deed, bijvoorbeeld: “wie heeft het kaartje met het muisje dat uit een kaasblokje kruipt?”.

 

Alle kinderen moesten op hun eigen kaartje kijken of zij aan de beurt waren om hun cadeautje te geven. Handig was ook dat ik op die manier alleen even snel op het kaartje hoefde te schrijven wat de naam van de gulle gever was, zodat ik naderhand de betreffende ouders voor het juiste cadeau kon bedanken.”