Zolang de christelijke kerk bestaat, is er gedoopt. Maar waar de doop precies vandaan komt, is niet bekend. De Joden kenden de besnijdenis en bovendien hoorde je door geboorte tot het volk van Israël. Toch denkt men dat de Joden voor het begin van onze jaartelling zijn gaan dopen. Door het onderdompelen in water gold je als een nieuwgeborene waarbij de doop vergeving van zonden, opstanding uit de dood en een begin van een nieuw leven betekende.

 

Vooraf
Wie anno 2000 zijn kind wil dopen, hoeft niet meer naar een rivier. Het dopen gebeurt aan het doopvont in de kerk. Tijdens de doopvoorbereiding wordt uitleg gegeven over de doop en de symbolen die ermee samenhangen. Ook wordt er van gedachte gewisseld over geloven in de ruimste zin. Om de doopviering samen te stellen, krijgen de ouders vaak een boek met teksten mee naar huis waaruit ze kunnen kiezen. Soms worden meer kinderen tegelijk gedoopt. Dan leren de ouders elkaar kennen in gesprekken voorafgaand aan de doopviering. Ze horen van elkaar wat de doop voor hen betekent en de viering wordt in elkaar gezet. In sommige kerken zingt een jeugdkoor bij de doopvieringen.

 

De ceremonie
Vooraf geeft de pastoor een beetje uitleg over het verloop en de betekenis van het doopsel.
De priester, de ouders, peter, meter en de kinderen maken een dakje boven het hoofd als teken van bescherming, warmte en geborgenheid. Het kind wordt gezalfd door de ouders en peetouders die allen hun beden aan het kind kunnen meegeven. De kinderen van de diverse families worden vaak ook betrokken bij het gebeuren en mogen de dopeling een kusje geven. Vaak ontsteekt de vader de doopkaars, als een verwijzing naar Jezus, het licht der wereld. De doopnaam van het kind wordt opgetekend in het doopregister dat door de peter of meter wordt getekend. De dienst duurt ongeveer een half uur.