VanHarte sprak twee paren die de organisatie van hun kraamfeest volledig in handen gaven. Zowel Karen als Erna en Rene vertellen enthousiast over hun ervaringen.

 

Als je in verwachting bent is je hormoonspiegel al danig verstoord. In mijn geval gingen mijn gedachten terug naar mijn eerdere bevalling en de daarop volgende periode onrustige, slapeloze nachten. En naar de o zo leuke, maar ook o zo vermoeiende kraamvisites. Ik herinnerde me weer hoe het angstzweet me uitbrak als het bezoek belangstellend over mijn schouder meekeek bij het verschonen van de luier. Mijn conclusie was: DAT GAAT STRAKS ANDERS.

 

Bovendien hadden wij gewoon zin in een goed feest, waarbij we met de baby zorgenloos in het middelpunt van de belangstelling konden staan. Daarom kozen we ervoor het feest te laten verzorgen door een gespecialiseerd bureau. Uit de ruim gevulde grabbelton (baby-borrel, Engelse high tea et cetera) van BFO kozen we voor een kraamfeest op zondag van 11.00 tot 14.00 uur. Het enige dat we zelf hadden gedaan was het kopen van een aantal rieten mandjes met vlijtige liesjes. Verder lieten we alles over aan de dames van BFO.

 

Weggestuurd

Zondagochtend 9.00 uur arriveerden gastvrouwen Ellen en Jannewieke. Hun auto was vol geladen met allerhande nuttige dingen: drink-, eet- en snoepwaren, een koffiezetapparaat, koppen en schotels, glazen en nog veel meer. De keuken werd in een vloek en een zucht volgestouwd en ons werd vriendelijk doch zeer nadrukkelijk verzocht hier niet meer te komen. We hadden er niets te zoeken en eigenlijk was dit ook waar.

 

Vrolijke wervelwinden

Wij vinden ons huis heel gezellig en uitermate geschikt om een flinke groep mensen te ontvangen. Het bleek echter nog veel gezelliger en veel geschikter te kunnen. Als een wervelwind stoven Ellen en Jannewieke door ons huis, kleden en stoelen naar de slaapkamer verplaatsend, tafels naar links en rechts schuivend, terwijl de meegenomen bartafels her en der werden neergezet. Ballonnen en slingers maakten het geheel nog feestelijker en de tafels werden opgeluisterd met lekkernijen waarvan elke zoetekauw het water in de mond gaat lopen: soesjes, koeken, kleine gebakjes, chocolaatjes enzovoort. En dat alles natuurlijk in roze/witte kleuren, want onze nieuwe schat was een meisje.

 

Vijf voor elf werd de ooievaar op de eettafel gezet ten teken dat het bezoek mocht komen. Klokslag 11 uur meldden de eersten zich en het huis stroomde snel vol. Ellen en Jannewieke vonden nog tijd om van elke nieuwe gast een foto te maken. Deze werd direct in het fotoboek geplakt, en van een toepasselijke tekst voorzien. Om half twaalf arriveerde de clown, die we na ampel beraad hadden gekozen om de kinderen te vermaken. Een gelukkige keus. Ook volwassen werden door hem in de maling genomen en nog weken na het feest raakten kinderen vol vuur als ze weer aan de clown terugdachten.

 

Als in een Italiaanse film

De dag verliep in een ongedwongen, rommelige sfeer die nog het beste te vergelijken is met die uit een Italiaanse film. Het mag dan ook geen verbazing wekken dat het zo twee uur was en dat het tot half drie duurde voordat de laatste bezoeker verdwenen was. De organisatie ruimde de boel op en de woning werd in zijn originele toestand teruggebracht. De ballonen en slingers hebben we echter nog vier weken laten hangen, maar toen was het meest feestelijke daar toch ook van af. Om vier uur was de auto van Ellen en Jannewieke weer volgeladen en vonden wij het ook welletjes. Hoogste tijd om even lekker te gaan slapen.

 

Met dank aan Karen Daleboudt